Şafak olmuş cart curt…


Yok daha 40 hafta varmış, yok şafak 200’müş, 100’den düşüp tek hanelere inmişiz, illeri saymışız, falan da filan. Son şafak da geride kaldı, o doğan güneşi de gördük. Matematiksel olarak şafak artık eksilerde. Anavatana geri döndüm…

Oysa ki daha dün gibi hatırlıyorum herşeyi. İlk gün kalacağım yere vardığımda hüsrandan 4 saat eşyalarımı açamamıştım. Nasıl geçecek bu 10 ay demiştim. Ikındım, bıktım, usandım, yorucu her türlü duyguyu tattım. Ve bir kez daha zamanın bir dost olduğunu gördüm. Evet, zaman geçermiş…

Aslında hiç gitmemiş gibiyim. Gitmeden önceki gün neysem oyum sanki. Duygularım, arzularım, korkularım, olanlar, bitenler sanki hep aynı. Hiç bir değişiklik yok gibi. Ama esas en büyük savaş şimdi başlıyor. İşte o büyük soru;

Peki şimdi ne yapacağım?

+ Hiç yorum yok

Sizinkini ekleyin