Mesele…


Dünümüz, bugünümüz ve yarınımız var bizim. Zaman en büyük hükümdar aslında. Ve bizler de esiriyiz.

İlginç bir cümle olmuş. Zamanı hükümdar, bizleri de esir diye düşünürken, sahip olduğumuz “dün, bugün ve yarın” da aslında zamanın ta kendisi.

Ama hani zamandı hükümdar! Acaba aynı zamanda insan da mı efendi?

Gene de bir dengesizlik, bir eksiklik var bu denklemde.

Dün; geçmiş, içimizde.

Bugün; şu an, elimizde.

Peki ya yarın?

Ama zaman hepsi oluyor; dün, bugün ve yarın birleşince.

Hmm, eksik galiba “yarın”da.

“Yarın” elindeyse, zaman da emrinde, efendisin işte.

Ama “yarın” bizim hayallerimizde.

İşte bütün mesele…

+ Hiç yorum yok

Sizinkini ekleyin