Yazılar ve Kadınlar


Çok şey var aklımda yazmak istediğim. Ama ne yazabileceğimi bir türlü kestiremiyorum. Zihnim dolu gibi amadağınık da aynı zamanda. Parmaklarım fikirlerime yetişemez duruyor. Bu yazdıklarımı takip etmeye çalışırken izlemek de zor geiyor. Yazım sanki o yüzden böyle çarpık. Sanki bir sonraki kelimeden önce bir sonraki harfin bile ne olacağı belirsiz. Çünkü aklıma çok şey geliyor.

Tamam, şimdi düzgün yazmaya çalışacağım. Daha düşünerek. Ama böyle durup düşününce de, sanki bir sürü odası olan bir sarayda tek tek odalara girip bir şeyler arar gibi hissediyorum. Sorun ne aradığımı bilmemek. Ama şu mühim; aradığım şey orada bir yerde. Ne yerini biliyorum, ne de kendini.

Bak dayanamadım ve yazı bozuldu bile. Çok zor lan kalemle yazmak. Daha güzel yazabilmeyi çok isterdim.

Peki o zaman ne değişecekti? Daha güzel harfler, arada estetik geçişler mi istediğim? Okuduğunda zihne varmıyorsa, yazılanlarda nasıl bir güzellik olabilir?

Yazı kadın gibi olmalı. Hem güzel hem dolu.

İlk adımı attıracak kadar güzel, hep daha fazlasını hissettirdiğinden hiç bitmesin dedirtecek kadar tutkulu.

+ Hiç yorum yok

Sizinkini ekleyin